قطعی اینترنت، پرهزینهترین مداخله دولتی در اقتصاد دیجیتال بود
فرید موسوی، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس، در گفتگویی به تحلیل پیامدهای محدودیت اینترنت در ایران پرداخت و آن را به عنوان یکی از پرهزینهترین مداخلات دولتی در اقتصاد دیجیتال معرفی کرد. او نسبت به آسیبهای اجتماعی و اقتصادی ناشی از این قطعی هشدار داد و تأکید کرد که این رویداد فقط مربوط به اقتصاد نیست، بلکه به اعتماد عمومی نیز لطمه زده است.
جزئیات محدودیت اینترنت
از تاریخ 9 اسفند 1404 تا 5 خرداد 1405، اینترنت در ایران برای بخش عظیمی از کاربران و کسبوکارها تقریباً در دسترس نبود. موسوی معتقد است که این محدودیت، نه تنها موجب عقبافتادگی کسبوکارها شد، بلکه به آسیب به سرمایه اجتماعی نیز منجر گردید. او تصریح کرد که این طولانیترین خاموشی دیجیتال در عصر جدید بود که خسارات اقتصادی و اجتماعی زیادی به همراه داشت.
تحلیل شرایط و تصمیمگیری
موسوی ضمن اشاره به شرایط ویژهای که در ماههای اخیر به وجود آمد، مثل جنگ و تنشهای منطقهای، بر این نکته تأکید کرد که درک وضعیت بحرانی به معنای نادیده گرفتن هزینههای تصمیمگیری نیست. او گفت: "هشتاد و هفت روز، طولانی بود. شرایط خاص، شاید توجیه محدودیت موقت باشد اما توجیه تداوم آن نیست."
تأثیرات بر کسبوکارها و معیشت مردم
موسوی، قطعی اینترنت را به عنوان یکی از مداخلات پرهزینه در حوزه اقتصاد دیجیتال دانست و تأکید کرد که کسبوکارهایی که سالها برای توسعه آنها تلاش شده بود، متضرر شدند. فریلنسرها و مستقلانی که درآمدشان به اینترنت وابسته بود، در این مدت بدون هیچ پشتیبانی رها شدند.
او ادامه داد که استارتاپهایی که در بازار رقابتی منطقه فعالیت میکردند، از این لایه تعلیق آسیب دیدند و شهروندانی که با کار و خانوادهشان از طریق اینترنت در ارتباط بودند، بیش از هشتاد روز در بلاتکلیفی بودند.
آسیب به سرمایه اجتماعی
موسوی بررسی آسیبهای این قطعی را فراتر از مقوله اقتصادی قلمداد کرده و از لزوم توجه به اعتماد عمومی گفت. به عقیده او، سرمایه اجتماعی یکی از مهمترین داراییهای یک کشور است و طولانی شدن قطع اینترنت به شدت اعتماد عمومی را تحت تأثیر قرار داد. او بیان کرد که چالشهای امنیتی وجود دارند و پاسخ به بحران باید سریع و هدفمند باشد تا نتیجهای درازمدت داشته باشد.