بازی باعث افزایش شادی و کاهش استرس در بزرگسالان می‌شود

اشتراک‌گذاری سریع

شواهد نشان می‌دهد که بزرگسالان نیز مانند کودکان از بازیگوشی بهره‌مند می‌شوند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که بزرگسالانی که در فعالیت‌های بازی‌گونه شرکت می‌کنند، بهتر با استرس‌ها مقابله می‌کنند و هیجانات مثبت بیشتری را تجربه می‌کنند.

مزایای بازی برای بزرگسالان

در جهانی که نیاز به مشغولیت دائمی وجود دارد، بازی ویژگی‌های اساسی‌ای را فراهم می‌آورد که ممکن است از دست بروند: خودانگیختگی، برقراری ارتباط و آزادی برای لذت بردن. بازی در بزرگسالی ممکن است از شکل کودکی متفاوت باشد، و بیشتر به شیوه‌های مواجهه با تجربیات روزمره و نه به اسباب‌بازی‌ها یا بازی‌های مشخص وابسته باشد.

بازی بزرگسالان می‌تواند شامل فعالیت‌های بدنی، اجتماعی، خلاقانه یا تخیلی باشد. این فعالیت‌ها ممکن است شامل حرکت، موسیقی، طنز، داستان‌گویی، حل مسائل، یا حتی انجام کارهایی به خاطر لذت خالص باشد. آنچه یک فعالیت را به عنوان بازی تعریف می‌کند، شکل ظاهری آن نیست، بلکه نگرشی است که پشت آن وجود دارد: کنجکاوی، گشودگی و تمایل به درگیر شدن بدون هدفی از پیش تعیین‌شده.

نقش بازی در سلامتی و روابط اجتماعی

برای بزرگسالان، بازی اغلب در دل سرگرمی‌ها و لحظات زندگی کشف می‌شود که از چارچوب کار و تعهدات خارج است. یک مطالعه اخیر نشان می‌دهد ممکن است رابطه‌ای بین بازیگوشی و سلامت شناختی در بزرگسالان مسن وجود داشته باشد. در اساسی‌ترین سطح، بازی فضایی برای بازتنظیم فراهم می‌کند و به افراد اجازه می‌دهد که از فشار حاصل از عملکرد فاصله بگیرند.

بازی نه‌تنها در تنظیم استرس موثر است، بلکه کیفیت زندگی و تعادل عاطفی را در طول بزرگسالی حفظ می‌کند. همچنین، بازیگوشی در بزرگسالان با سطوح بالاتر هوش هیجانی مرتبط است و این به توانایی قوی‌تر در ادراک و مدیریت هیجانات در موقعیت‌های اجتماعی اشاره دارد.

مطالعات مشاهده‌ای نشان می‌دهد بزرگسالانی که به‌صورت بازی‌گونه تعامل می‌کنند، در روابط خود با دیگران همدل‌تر و ذهنیت مثبت‌تری دارند که این امر پیوند اجتماعی و احساس تعلق را تقویت می‌کند.

تجربه بازی میان‌نسلی

بازی ویژگی منحصر به فردی در عبور از مرزهای سنی دارد. هنگامی که بزرگسالان و کودکان با یکدیگر بازی می‌کنند، حتی اگر نسبتی نداشته باشند، تفاوت‌های سنی و اجتماعی کاهش می‌یابد و لذت و تعامل مشترک جایگزین آن می‌شود. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که تجربه‌های بازی میان‌نسلی می‌تواند روابط را تقویت کند و بهزیستی را حمایت نماید.

بازی به زبانی مشترک تبدیل می‌شود که شکاف‌های سنی را که معمولاً با شیوه‌های زندگی مدرن تقویت می‌شوند، پر می‌کند. همچنین بازی در زندگی معاصر، نه تنها برای رشد کودکان بلکه برای انسجام خانوادگی و بهزیستی مشترک مزایایی به همراه دارد و این یافته‌ها نشان می‌دهند که بازی می‌تواند به‌عنوان بخشی عادی از زندگی اجتماعی و خانوادگی شناخته شود.