کاهش چشمگیر تماس با سرب از اوایل دهه ۱۹۰۰ تا ۲۰۲۰ با بررسی موی انسان
پژوهشگران با بررسی نمونههای مو به این نتیجه دست یافتند که میزان مواجهه با سرب از اوایل دهه ۱۹۰۰ تا دهه ۲۰۲۰ بهطور چشمگیری کاهش یافته است.
سرب در دود اگزوز خودروها، رنگها، لولههای آب و لحیمکاری قوطیهای مواد غذایی حضور دارد و هیچ میزان ایمنی برای مصرف خوراکی آن وجود ندارد. این عنصر میتواند به بیماریهای قلبیعروقی، کلیوی، پوکی استخوان و فشار خون بالا منجر شود. پس از تأسیس آژانس حفاظت از محیط زیست آمریکا در سال ۱۹۷۰، استفاده از سرب بهطور قابل توجهی تغییر کرد؛ در خانههای ساخته شده پس از سال ۱۹۷۸ از رنگهای حاوی سرب استفاده نشد و بنزین سربدار نیز در سال ۱۹۹۶ ممنوع شد. با این حال، هنوز نگرانیهایی درباره وجود سرب در ساختمانها و زیرساختهای قدیمی وجود دارد.
اگرچه باقیماندن آثار سرب نگرانکننده به نظر میرسد، اما میزان استفاده از این عنصر از دهه ۱۹۷۰ بهطور قابل توجهی کاهش یافته و شواهد انسانی این واقعیت را تایید میکند. در ایالت یوتا، گروهی از پژوهشگران به رهبری تور سرلینگ، زمینشناس و زیستشناس دانشگاه یوتا، نمونههای مویی را که در آلبومهای خانوادگی نگهداری شده بودند مورد بررسی قرار دادند تا سطح سرب در دورههای مختلف زمانی را مشخص کنند. سرلینگ دریافت که پیش از اجرایی شدن مقررات، میزان سرب در موها حدود ۱۰۰ برابر بیشتر از زمان پس از اعمال این مقررات بوده و همچنین توانست روند کاهشی سرب را به اقدامات سختگیرانه بسیار مهم EPA در دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۹۰ مرتبط کند. نمونههای جدیدتر نشان دادند که تا دهه ۲۰۲۰ میزان سرب بهطور چشمگیری کاهش یافته است.
سرلینگ در مطالعهای که بهتازگی در نشریه PNAS منتشر شده است، بیان کرد: «ذرات معلق حاوی سرب در کوتیکول مو تجمع مییابد و بنابراین سطح سرب در مو میتواند شاخصی از مواجهه با این عنصر سمی از طریق استنشاق، تماس پوستی و بلع باشد. افرادی که در این پژوهش انتخاب شدند قابلیت ارائه همزمان نمونههای موی جدید و نمونههای آرشیوی مربوط به دوران کودکی خود را داشتند.»
نمونههای مو از جمعیتی در منطقه سالتلیکسیتی گردآوری شد که بزرگترین کارخانه ذوب سرب ایالات متحده را در خود جای داده است. نمونهها مربوط به سالهای ۱۹۱۶ تا ۱۹۶۹ نشاندهنده میزان سربی بین حداقل 28ppm تا حداکثر نزدیک به 100ppm بودند. این مقدار در دهه ۱۹۷۰ در پی اجرای برنامه EPA برای عرضه بنزین بدون سرب و نوع سربدار به میانگین 50ppm کاهش یافت. روند کاهشی در دهه ۱۹۹۰ ادامه داشت و به حدود 10ppm رسید و در دهه ۲۰۲۰ به کمتر از 1ppm در میانگین کاهش یافت. این نتایج نشان میدهند که از زمان اقدام EPA، مواجهه با سرب در این منطقه بهطور وسیعی کاهش یافته و جمعیت شهری یوتا در مقایسه با قبل از اجرای مقررات EPA، حدود ۱۰۰ برابر کمتر در معرض سرب قرار دارند.
با این حال، اقدامات بیشتری لازم است. برنامه بعدی EPA شامل تعویض و در نهایت حذف تدریجی لولههای سربی است که همچنان آب مورد استفاده برای شستوشو، استحمام و نوشیدنی را آلوده میکنند. همچنین، پژوهشها نشان دادهاند که کودکانی که در دوران جنینی در معرض سطوح بالای سرب قرار میگیرند، در سالهای بعد احتمال بیشتری برای ارتکاب جرم خواهند داشت.