چرا گربه‌ها معمولاً از آب نفرت دارند؟

اشتراک‌گذاری سریع

این پرسش قدیمی که آیا گربه‌ها از آب بیزارند، سال‌هاست که میان مردم مطرح شده است. در قسمت یکی از پادکست‌های Ask Us Anything از مجله Popular Science، این موضوع بررسی می‌شود که آیا گربه‌ها واقعاً از آب نفرت دارند یا صرفاً نسبت به آن محتاط و بی‌اعتماد هستند.

ریشه‌های رفتار گربه‌ها

تحقیقات نشان می‌دهد که دلیل این رفتار را باید در فرگشت، زیست‌شناسی و تجربه‌های اولیه زندگی گربه‌ها جست‌وجو کرد. بیشتر گربه‌های خانگی تقریباً ۱۰,۰۰۰ سال پیش از گربه وحشی آفریقایی منشأ گرفته‌اند. این گونه در زیست‌بوم‌های خشک آفریقا، مانند بیابان‌ها و ساواناها زندگی می‌کرد و آب نه عنصر غالب این زیست‌بوم بود و نه جزئی جداشدنی از چرخه روزمره بقا. به همین دلیل، گربه‌های وحشی آفریقایی هرگز سازگاری ویژه‌ای با آب پیدا نکردند و احتمالاً همان‌طور که گربه‌های خانگی امروزی از وان حمام دوری می‌کنند، آن‌ها نیز از آب دوری می‌کردند.

تفاوت با سگ‌ها

برخلاف سگ‌ها که طی هزاران سال به‌طور هدفمند برای وظایف مشخصی مانند گله‌داری و بارکشی پرورش یافته‌اند، گربه‌ها عمدتاً به‌صورت خوداهلی وارد زندگی انسان شدند. آن‌ها برای شکار جوندگان و محافظت از انبارهای غله به سکونتگاه‌های انسانی نزدیک شدند. بنابراین، غرایز شکارگری و بسیاری از الگوهای رفتاری گربه‌ها شباهت زیادی به نیاکان وحشی خود دارند. در واقع، دستگاه رفتاری گربه‌های امروزی هنوز با محیط‌های خشک سازگارتر است تا با محیط‌های آبی.

تنوع در خانواده گربه‌سانان

با این حال، تمام اعضای خانواده گربه‌سانان نسبت به آب چنین نگرشی ندارند. خانواده Felidae در رده‌بندی علمی، گروهی بسیار متنوع است. به‌عنوان مثال، ببرها شناگران قدرتمندی هستند که برای خنک‌شدن در روزهای گرم وارد آب می‌شوند. آن‌ها حتی پنجه‌هایی با پرده‌های نیمه‌متصل دارند که به حرکت در آب کمک می‌کند. همچنین گونه‌ای به نام گربه ماهیگیر که بومی جنوب و جنوب‌شرق آسیا است، به‌طور ویژه برای زندگی در کنار آب سازگار شده و دارای پاهای پرده‌دار و دمی نیرومند است که مانند سکان عمل می‌کند و حتی قادر به شنا کردن زیر آب و نگه‌داشتن نفس خود است.

تجربه‌های فردی و تأثیر آن‌ها

تجربه‌های فردی نیز نقش مهمی در شکل‌گیری نگرش گربه‌ها نسبت به آب دارند. بسیاری از سگ‌ها از سنین پایین با آب آشنا می‌شوند و در نتیجه آب برایشان پدیده‌ای عادی می‌شود. اما اغلب گربه‌ها تنها زمانی با آب مواجه می‌شوند که موقعیتی تنش‌زا رخ دهد؛ مانند افتادن ناگهانی در وان یا نیاز به شست‌وشو پس از آلودگی شدید. چنین تجربه‌هایی می‌تواند برداشت منفی آن‌ها از آب را تقویت کند. در مقابل، اگر گربه‌ای در سنین کم تجربه‌ای خنثی یا مثبت با آب داشته باشد، احتمال پذیرش آن در آینده افزایش می‌یابد.

دلیل نارضایتی از آب

از منظر حسی، خیس‌شدن برای گربه‌ها خوشایند نیست. خیس‌شدن پوشش بدن می‌تواند وزن آن‌ها را افزایش دهد، حرکت را دشوار سازد و تنظیم دمای بدن را مختل کند. علاوه بر این، گربه‌ها به پاکیزگی و آراستگی پوشش خود اهمیت زیادی می‌دهند و خیس‌شدن این نظم را بهم می‌زند.

به طور کلی، اینکه گربه‌ها از آب بیزار هستند، بیشتر از آنکه نشان‌دهنده یک احساس واقعی باشد، نتیجه میراث فرگشتی، ساختار زیستی و تجربه‌های یادگیری آن‌هاست. با این وجود، همان‌طور که نمونه‌های استثنایی در میان گونه‌های وحشی یا برخی گربه‌های خانگی وجود دارد، این قاعده همیشگی و مطلق نیست.