ستاره‌شناس کشف‌کننده آب در سیاره‌ای دوردست به قتل رسید

اشتراک‌گذاری سریع

کارل گریل‌مایر، ستاره‌شناس برجسته مؤسسه فناوری کالیفرنیا، که در زمینه مطالعه سیاره‌های فراخورشیدی فعالیت می‌کرد، در یک تیراندازی در نزدیکی لس‌آنجلس جان باخت. وی ۶۷ ساله بود و پس از فراخوانی نیروهای پلیس به محل حادثه، فوت او اعلام شد.

به گزارش LA Times، دادگاه پزشکی علت مرگ گریل‌مایر را قتل ناشی از اصابت گلوله به ناحیه بالاتنه اعلام کرده است. در همین حال، مظنونی به نام فردی اسنایدر، ۲۹ ساله، در ارتباط با این تیراندازی در حین یک سرقت خودرو دستگیر شده است. اتهام‌های او شامل قتل گریل‌مایر، سرقت از منزل و سرقت خودرو می‌شود. هنوز مشخص نیست که آیا اسنایدر با گریل‌مایر آشنایی داشته است یا نه.

زندگی حرفه‌ای گریل‌مایر

گریل‌مایر، که عضو مرکز پردازش و تحلیل فروسرخ مؤسسه فناوری کالیفرنیا، معروف به IPAC، بود، بیش از چهار دهه از عمر خود را به مطالعه سیاره‌های فراخورشیدی و ساختار کهکشان اختصاص داد. وی به‌عنوان پژوهشگر اصلی در تلسکوپ‌های فضایی هابل و اسپیتزر ناسا فعالیت می‌کرد.

از جمله حوزه‌های مورد علاقه او، بررسی درخشش قوس‌های ستارگان کشیده و شتابان بود که به‌عنوان جریان‌های ستاره‌ای شناخته می‌شوند و در حاشیه‌های کهکشان راه شیری در گردش‌اند. حرکات این جریان‌های ستاره‌ای سرنخ‌هایی در مورد تکامل کهکشان مارپیچی میله‌ای ما در طی میلیاردها سال فراهم می‌کند، از جمله تحولاتی که به دنبال برخورد با قلمروهای کهکشانی دیگر روی می‌دهد.

دستاوردهای علمی

یکی از برجسته‌ترین مشارکت‌های علمی گریل‌مایر، هدایت پژوهشی بود که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد و برای نخستین بار نور کافی از سیاره‌های فراخورشیدی دوردست گردآوری کرد تا امکان شناسایی مولکول‌های موجود در جو آن‌ها فراهم شود. این دستاورد با استفاده از تلسکوپ اسپیتزر در مطالعه یک مشتری داغ به دست آمد؛ اصطلاحی برای غول‌های گازی مشابه سیاره مشتری که در فاصله‌ای نزدیک به ستاره خود گردش می‌کنند.

با وجود ماهیت پیشگامانه این پژوهش، گریل‌مایر و جامعه علمی انتظار شناسایی آب را داشتند، اما هیچ نشانه‌ای از آن به دست نیامد. او با این حال به تحقیقات خود ادامه داد و نتایج به‌دست‌آمده از شناسایی نشانه‌های آب در سیاره‌ای دیگر، در سال ۲۰۱۱ جایزه مدال دستاورد علمی استثنایی ناسا را برایش به ارمغان آورد.

یادبود

سرخیو فاخاردو-آکوستا، ستاره‌شناس IPAC که ۲۶ سال در مؤسسه فناوری کالیفرنیا با گریل‌مایر همکاری داشت، در گفت‌وگو با The Guardian این رویداد را یادآوری کرد. او یادآور شد که گریل‌مایر در اوقات فراغت خود با هواپیما بر فراز بیابان پرواز می‌کرد و به پروژه‌های بهسازی منزل می‌پرداخت. گریل‌مایر زندگی در دره دورافتاده انتلوپ در ایالت کالیفرنیا را انتخاب کرده بود تا بتواند از خانه شخصی خود که به یک رصدخانه اختصاصی تجهیز شده بود، ستارگان را مطالعه کند.

فاخاردو-آکوستا و دیگر همکارانش درگذشت گریل‌مایر را سوگواری کردند. او در بیانیه‌ای که از سوی مؤسسه فناوری کالیفرنیا منتشر شد، گفت که تجربه خلاقیت کارل در پژوهش‌های علمی همواره مایه خرسندی بود و روش‌های او در مطالعات سیاره‌های فراخورشیدی و ساختار کهکشانی، به راستی نوعی کارآگاهی علمی محسوب می‌شد که امکان استنباط رویدادهایی را فراهم می‌کرد که میلیاردها سال پیش رخ داده‌اند.