سناریوی تعطیلی برندهای ملی دوباره تکرار شد
پرونده افول برندهای قدیمی صنعت کشور همچنان ادامه دارد و اینبار نام «تولیپرس» در کانون توجه قرار گرفته است. این مجموعه که در گذشته سهم قابلتوجهی از بازار داخلی و صادرات منطقهای را به خود اختصاص داده بود، اکنون به نمادی از کاهش ظرفیت صنعتی کشور تبدیل شده است.
شرکت تولیپرس که زمانی یکی از بازیگران اصلی بازار شوینده و محصولات بهداشتی بود، حال با کارخانههایی روبهرو است که یا تعطیل شدهاند یا با حداقل ظرفیت فعالیت میکنند. آخرین مورد این زنجیره، توقف فعالیت کارخانه تولیپرس در شهرک صنعتی البرز قزوین است؛ واحدی که طبق گزارشهای کارگری، پس از تعدیلهای پیاپی، تنها حدود ۱۰۶ تا ۱۰۸ کارگر برای آن باقی ماندهاند.
ماجرا از جایی تلختر میشود که کارگران باسابقه این واحد، در آستانه سال نو و ماه رمضان، با درهای بسته کارخانه مواجه شدند. به گفته آنان، تعطیلی اخیر با عنوان «مشکلات تولید» اعلام شده، ولی توقفهای مکرر خطوط تولید در سالهای گذشته، عملاً کارخانه را در وضعیت نیمهفعال قرار داده بود. تجمع کارگران در برابر درب کارخانه، تنها واکنشی به یک تعطیلی موقتی نبود، بلکه اعتراضی به سالها بلاتکلیفی و وقفه در تولید به شمار میرفت.
بخش قابلتوجهی از کارگران این واحد بین ۱۸ تا ۲۵ سال سابقه کار دارند و برخی از آنان در آستانه بازنشستگی هستند. همچنین، مطالباتی چون چند ماه حقوق معوقه، عیدی، حق بیمه و سنوات پرداختنشده، بر نگرانیهای آنان افزوده است. به طور کلی، آنچه در تولیپرس رخ داده، تنها یک توقف تولید نیست، بلکه نمادی از چالشهای عمیقتری است که گریبانگیر بخشی از صنایع قدیمی کشور شده است.
اگر تکلیف مدیریت، مالکیت و راهبرد تولید در این نوع واحدها مشخص نشود، احتمال تکرار این سناریو در دیگر برندهای باسابقه نیز وجود دارد. مهدی بستانچی، رئیس شورای هماهنگی شهرکهای صنعتی سراسر کشور، در مورد تعطیلی این شرکت با سابقه بیان کرد: واقعیت این است که وقتی نام یک برند شناختهشده مطرح میشود، طبیعی است که رسانهها به آن بپردازند، اما باید توجه داشت که این تنها یک نمونه از وضعیتی است که امروز بسیاری از واحدهای تولیدی با آن مواجه هستند.
برخی شرکتها به دلیل شناختهشده بودنشان خبرساز میشوند، اما دهها واحد دیگر که شاید نام آنها کمتر در افکار عمومی مطرح باشد، در سکوت خبری کوچک شده، تعدیل نیرو کرده یا در آستانه تعطیلی قرار دارند. بنابراین مسئله صرفاً یک کارخانه یا یک برند خاص نیست؛ بلکه نشانهای از شرایط دشوار حاکم بر صنعت است.
وی با اشاره به وضعیت عمومی صنعت کشور گفت: امسال بسیاری از صنایع عملاً با رکود بازار مواجهاند. از یکسو، تقاضای داخلی به دلیل کاهش قدرت خرید خانوارها تضعیف شده و از سوی دیگر، هزینههای تولید به شدت افزایش یافته است. رشد قابلتوجه قیمت مواد اولیه، افزایش هزینههای تأمین قطعات و جهش نرخ ارز تأثیر مستقیمی بر بهای تمامشده کالاها گذاشته است.
